Hep Hiç...

Hepsi bir arada olmuyor dostum. Hem efendi hem serseri, hem gidip-gelen, hem gel-gitli, hem küçük hem büyük olmuyor. Düştün mü artık canın acımıyor. Daha yüksekten atlayacak kadar da kenara yaklaşılmıyor. Olduğum yerden olduğum gibi bakıp duruyorum. Aynı yere bakmaktan yavaş yavaş görmemeye başladım çünkü her şeyin yerini ezbere biliyorum artık.

Görmeye de ihtiyaç olmuyor zaten; bakmayı unuttuktan sonra.

Bu yüzden ya hep, ya hiç diye birşey yok artık...

Hep hiçin, hiçde hepin bir parçası ...

Köpek dişimi kırdım sonunda...

Görsel : Marc Chagall, David Bergelson and Dvorye Chorol - Shtrom, no. 4