Okumalarım Üzerine...

Kaybolmuşluğumun peşinde koşuyor okumalarım. Gecelerim ve gündüzlerim kitaplarım gibi birbirine girmiş, ikibinyüzotuzsekiz adet konu, onbinin uzerinde kahraman girmiş hayatıma, kimi hemen çıkmış ardına bakmadan; kimiyse ismini kazımış zihnime, okudukça açılmış çiçeklerim ve okudukça büyümüş kaybolmuşluğum. En çok sevdiğim ise beni alıp götürmeleri zaten; sonra orada bırakıp bir daha hatırlamamaları; Benden habersiz bir yazarın; beni tanımadan bana yazdığı satırlar ve bilmeden okuduğumu… Hayal bile edemez neler düşündürdüğünü şu sancıyan ruhuma. Gözlerimin bozukluğu okurluğumdan; ellerimin titremesi yaşattığı heyecandan; uykuma girmişler ile uykumu kaçırmışlar hep bu kitaplardan.

Bir okur ne bekler okuduğu kitaptan ? Saf, pürüzsüz bir okuma yetisini kendine ispat mı yoksa, öğrenmek mi bilmediklerini? Bildiklerinin teyidini almak mı ? Okur, neden okur sahiden? Yazar neden yazarsa; o yüzden mi yoksa? Sırnaşık bir kedi misali dolaşır kitabevlerinde; kimi zaman ne aradığını bilir, çoğu zaman bırakır kendini o hamur kağıdın kokusuna.

Not: Görsel Cluttered library / Harbek