Çok yoğun, yorucu ve boğucu geçen bir günün sonunda...
Sanki feryadımı duymuş gibi gönderdi bu şarkıyı...
Dünyanın en güzel şarkısı dedim kendi kendime o an için...
Bir anlamda herşeyi bırakıp;
gözlerimi kapatıp;
Sanki hiç birşey yokmuş ve olmamış ve yormamış gibi...
O güne dek hiç bilmemiş ve görmemiş ve duymamış gibi...
Hiçbirşey söylemeden anlatabilmeyi istedim...
Nouvelle Vague'dan
In a manner of speaking dinledim...
Bin defa...

2 yorum:
Sayende benim de ruhumu okşadı geçti gitti...
Ne mutlu bana...
Yorum Gönder