Deneysel Bir Yaşam Üzerine ( I )...

Deneysel bir yaşam benmkisi. Belirli yaşanmışlıklardan sonra alınmış bilinçli bir karar ile kendi kendime bir eşik koydum önüme. Uzun süre düşündüm eşiğin öbür tarafını. Nasıldır? Neler yapılır, neler yaşanır diye? Hayal ettim. Zannedersem farkında olmadan da inşa ettim. Kendi kendime gelgitler yaşadım acaba şu eşiği geçsem nasıl yaşarım diye? Uzun süre eşiğin önünde bekledim. Uzun süre kararsız kaldım. Sonra bir gün bir adım attım ve aştım... Bu kadar basitmiş. Kaldır ayağını; öne doğru hamle yap ve indir ayağını... Gördüm ki eşiğin bu tarafı daha dingin; daha durağan. Dertleri, kaygıları yok değil ama farklı. Heyecanları, zevkleri harika değil ama yeni. Sonuçta ben sıfırsekiz-onsekiz arası Dr. Jekyll; onsekiz-sıfırsekiz arası Mr.Hyde şeklinde yaşayan bir bölünmüşüm. Gün ve şartlar itibariyle Dr.Jekyll kimliğimi değiştiremiyorum. Ancak elimde istediğim gibi yoğurabileceğim bir Mr.Hyde var. Bu yüzden yaşamıma deneysel diyor; önüme eşikler koyuyor; ve kendi kendime deniyorum.

Neyse, eşiğin bu tarafında kanıksanmış kaygılarım yok artık. Yine gazete okuyorum ama sadece başlıkları, yine televizyon açıyor ama sadece Fatmagül’ü seyrediyorum. Ne olacak bu bozgun odasının hali, şimdi kimi okumalı, yeni kimi dinlemeli, hangi yönetmenin arşivini tamamlamalı gibi mülkiyet haklarını şahsında bulundurma çabası ile biriktirmeye çalışmak yok burada. Mümkün olduğu kadar basite ve yüzeysele bir dönüş var eşiğin bu yakasında. Aç karnını doyur; beyhude gönlünü okşa; yaşam aksın gitsin sen sakın yorulma. Yazı da yazma, kara kaplı defteri rafta tozlanmaya terk et. Ak koltuktan pelte gibi ama dikkat sakın kokma.